Paper-zorroa

2012/02/01

Hezkuntza formala edo ez-formala? Hori da kuestioa.
Gaur egun, nire lehen hezkuntzako urtea izan da ez dakit oraindik nola eramango ditudan nire klaseak, nahiz eta, gustatuko litzaidake nire klaseak hezkuntza formal eta ez-formaleko gauzak edukitzea, hau da, hezkuntza formaleko helburuak, ebaluazio eta metodologia hezkuntza ez-formalarekin nahastuta.
Adibidez, ikasleekin irteerak egitea edo ikasleak kaleko lanak nolakoak diren erakustea.
Bestalde, klaseetako arazoaz hitz egingo luke eta ikasleei ez soilik eduki dogmatikoak erakutsi nolabait ere bizia nolakoa den erakutsiko nieke, zeintzuk dira gure kulturak dituen baloreak...
Oro har, nik irakatsi nahi dudan hezkuntza, hezkuntza guztien nahasketa izango litzake.
Honekin esan nahi dudana ez daukatela zertan hezkuntza bat besteaz aldendu behar bata bestearen osagarriak direla konturatu naizelako eta gainera batak eta besteak umeari hezteko behar duena ematen die hortaz ni ere naiz eta hezkuntza formaleko edo informaleko irakaslea izan badakit nahigabe egin arren baloreak eta jokaerak erakutsiko dietela umeei nahiz eta ez konturatu ni naizelako haientzat imitatzeko pertsona garrantzitsua.
Bestalde, etxeko hezkuntza emateak zer esan nahi du? nolabait nahiz eta etxean eman badago kurrikulum bat segitu behar dena eta noski gero azterketa bat egingo da, baina, etxean irakasteko eta ikasteko era desberdina da, nahi dugun moduan egiten dugu. Hori gaur ikasitako gauza berri bat da, nik ez nekien etxean ikasten zuten haurrek gero azterketarik egin behar zutenik ezta beraien heziketa prozesuak kurrikuluma zeukanik ere. Oso interesgarria iruditu zaidanez honi buruzko informazio pixkat bilatzen aritu naiz.

http://www.bebesymas.com/ser-padres/educacion-en-casa-la-educacion-es-obligatoria-la-escolarizacion-no

interesgarria iruditu zaidanez hementxe uzten dizuet nahi ezkero ikusi dezazuen.

Hezkunzarekin lotuta nahiz eta ez gai honekin zehazki, harrigaria iruditzen zait nola garen gizartea. Honekin esan nahi dudana, zera da, nahiz eta jakin gure etorkizunean irakasleak izango garenean berez denei berdin tratatu behar diegun eta jakinda, bai bere izaerarengatik edo bai bere inplikazioarengatik edo besteaz nabarmentzen dion gauza batengatik ezin izango dugu neutralak izan ezta objektiboak ere (beti klaseko giroan) beste gauza bat izango da azterketa garaian, bakoitzak merezi duen nota eramango du eta nahiz eta asko esfrotzatu norbait ez bada iristen ez zaio gaindituko gero lagundu daiteke edo gauzak errazagoak edo ulergarriagoak jarri daitezke baino  huts egiten badu huts egin du.

Baino hezkuntza eta heziketa... gauza guzti hauek kontuan izanik garrantzitsuena zera da, konturatzea badaudela hainbat pertsona, eskolara edo hezkuntza jasotzeko aukera hori ez dutela, hortaz, gure aukera baliatu behar dugula.

Bestalde orain gauden gaiarekin lotura emanik, ikas komunitateen gaia  pentsatzera eraman nau, hau da, jende asko dago nun ezer ez eman gabe besteengandik bere denbora eskaintzen dutenak.
Ikas komunitateetan badira boluntario askok eta askok eta hauek besteei laguntzeko prest daude. Ez soilik ikasketa munduan baita pertsona bezala dauzkagun zailtasun edo ezintasunekin. Nire ustez, holako jende gutxi dago gaur egun eta holako jokabideak gehiago sustatu beharko lirake eta nahiz eta ez hauei ez ordaindu beraien lana garrantzitsua dela nabarmendu beharko genioke. Gainera, kuristatea sortu zait, ikas komunitate hauetan zer ikasten duten edo nola jakitera eraman naute.
http://hezkuntza.blog.euskadi.net/alhondiga/2011/11/07/iktak-ikas-komunitateetan/
http://www.youtube.com/watch?v=2n-d8pZeKcs&feature=player_embedded#!

 Honek hurrengo galderara eraman nau, eskola tradizionala edo ikas komunitatea? Zein dira desberdintasunak? Zein da hoberena?
http://www.youtube.com/watch?v=mJPmhgz5SWQ

Ikas komunitateekin edo besterik gabe hezkuntzarekin zer ikusi zuzena daukan gauza garrantzitsu bat ikasi nuen atzo, zera psikologiaren ikuspuntutik bi era daude ikuspuntu daude:
1. Piagetek dio, lehenengo garatu egin behar garela eta garatzen lortzen duguenean orduan ikasiko dugu.
Bestalde Vigostky dago ere, honek berriz ikasiz garatu egin garela dio.
Baino nire ustez badaude etapa edo aldi batzuk nun ikasi behar duzun hori ikasteko gai zarena eta ez beste momentu batean, hau da, adibidez, amari zer gertatzen zaion galdetzean zuk bost urte dituzula kontuan harturik, ez duzula ulertzen esango dizu. Bestalde egoera berdina baina oraingonta hemezortzi urte dauzkazula, zer gertatzen zaion esaterakoan ulertu egingo duzu.
Hortaz gizartea ikaskuntza prozesu bat denez, gutxinaka ulertzen eta ikasten goaz hortaz egongo dira momentuak eta gauzak adin bakoitzerako.

Bestalde oso lan zaila egin behar dugula irdutzen zait, gu hezitzaile bezela umeei hezi egin beharko diegu baino ondo hezteko desoreka puntu zehatza egotea lortu behar dugu, hau da, 3. mailako haur bati 4. mailako edukia eman ezkero ez du ulertuko hortaz paso egingo du, berriz 2. maialan eman duen edukian eman ezkero aspertu egingo da ematen ari den hori emanda daukalako.
 Horregatik diot gure zeregina, heztearen zeregina desoreka zehatz horretan datza gero beraiek dituzten eskema horiekin lagunduz ulertu ahal izango dute zertaz hitz egiten ari garen, baino oso zaila da 20 umeko klase baten denei eredu berdina azaltzea denok desberdinak garelako eta aniztasunare arazo horixe da, desberdinak garenez ikuspuntu eta gaitasun desberdinak ditugu, hortaz ez dugu dena berdin eta aldi berean ulertzen. Orduan, ahalik eta orokorrena azaltzensaihatu behar gara , baina ariketa edo azaltzen ari garen hori sustatzeko hainbat modu desberdin ematen egin beharko dugu, indibidualizatu gabe. Eredu konstruktibistak dion erara.

Gainera, askotan egingo ditugu zenbait gauza nun nahi gabe eredu edo pauso batzuk ematen egongo gara, pertsonak, asoziazioz edo besteek egiten duten hori ikusiz eta errepikatzuz, ikasten dugulako.

Baina ikasiz hitz egiten ari garenez, gogoratu dut lengoan ikasitako zerbait. Ikasi eta garatu ego garatu eta ikasi?
Piagetek zera dio lehenik eta behin garatzen garela  eta  hortaz pentsamendua garatzea lortzen dugula eta honi esker ikasten dugu.
Bestalde, Vigostky dago eta honek berriz ikasi eta gero garatzen garela dio. Baina ezinezkoa dela garatzea harremanetan ez bagaude. 
Gorago esandako zerbait erreferentzia eginez, pentsamendua lortzeko hizkuntza lortu behar dela diote batzuk horregatik askotan konturatzen gara euskaraz edo gaztelaniaz pentsatzen ari garela.
Harrigarria dirudi nola pertsona batzuk Descartes adibidez konturatu zela existitzen ginala pentsatzen genuelako edo nola da posible edo nolatan jartze gara pentsatzen ea nola pentsatzen ari garen.
Oso gauza interesgarria da nola batzuk jartzen diren pentsatzen pentsatzen hari diren horretan.

Honekin guztiarekin bukatzeko pentsatzearena eta hau dena, lenago blogean esan bezala greba guztiak ikusita eta egin nahi diren reformak ikusita... orain diote gela bakoitzeko 30 ume egongo direla eta hori guztia... azkenean konturatu naiz berdin duela zer pasako den edo nola bukatuko den hau guztia hortaz erabaki dut edo nolabait ikasi dut ez dudala beldurra eduki behar kanpora joateko, eta egin nahi dudan hori ikasteko edo egiteko.